Η τσίχλα είναι ένα μικρό θήραμα αλλά με πολύ μεγάλη κυνηγετική αξία. Είναι το θήραμα των παιδικών μας χρόνων, το πρώτο θήραμα που ξεκινήσαμε όλοι να κυνηγάμε, το θήραμα των πρώτων μας ντουφεκιών.
Η τσίχλα καταφθάνει στη χώρα μας στις αρχές του Οκτώβρη και παραμένει μέχρι το τέλος Μαρτίου. Η μετακίνησή τους πραγματοποιείται τη νύχτα και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού χρησιμοποιούν τον γνώριμο χαρακτηριστικό τους ήχο, ώστε να διατηρούν τη συνοχή του κοπαδιού και να μην αποπροσανατολίζονται. Η τροφή της αποτελείται από έντομα, σπόρους και σκουλήκια, ενώ η αγαπημένη της συνήθεια είναι οι ελιές — γι’ αυτόν τον λόγο τα περισσότερα πουλιά τα συναντάμε σε ελαιώνες.
Η περίοδος αναπαραγωγής ξεκινά τον Μάιο. Η γέννα αποτελείται από 2 έως 6 αυγά γυαλιστερού κυανού χρώματος με μικρά ακανόνιστα στίγματα, με την επώαση να διαρκεί 10 έως 17 ημέρες αποκλειστικά από το θηλυκό. Τις συναντάμε παντού, ακόμα και κοντά σε κατοικημένες περιοχές, όμως η μεγαλύτερη συγκέντρωση παρατηρείται σε πουρναρωτές πλαγιές κοντά σε ελαιώνες.
Βιολογία και χαρακτηριστικά του είδους
🐦 Η ταυτότητα της τσίχλας:
• Επιστημονική ταξινόμηση: Η τσίχλα (κίχλη) είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογένειας των Κιχλιδών (Turdidae).
• Μέγεθος και βάρος: Το μέγεθός τους κυμαίνεται από 21 έως 27 εκατοστά και το βάρος τους από 30 έως 120 γραμμάρια, ανάλογα με το είδος στο οποίο ανήκουν, όπως αντίστοιχα ποικίλλει και ο χρωματισμός του πτερώματός τους.
• Μετανάστευση: Πρόκειται για είδος μεταναστευτικό που διαχειμάζει στη Νότια Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική. Μεταναστεύει σχεδόν αποκλειστικά τη νύχτα, χρησιμοποιώντας τη φωνή της ως ηχητικό οδηγό επικοινωνίας για να συγκρατείται η ομάδα.
Οι τεχνικές κυνηγιού: Μπασίματα, καρτέρι και περπατητό
Για ένα αποδοτικό κυνήγι, οι κυνηγοί εφαρμόζουν δύο κύριες μεθόδους: το καρτέρι (στα μπασίματα του φθινοπώρου, πρωινό και απογευματινό) και το περπατητό.
Το καρτέρι στα μπασίματα ξεκινά πριν από το πρώτο ξημέρωμα, όταν μέσα στο ημίφως ακούμε το χαρακτηριστικό τσικ από πάνω μας χωρίς ακόμα να διακρίνουμε τα πουλιά. Με το πρώτο φως της ημέρας αρχίζουν να ξεγράφουν στον ουρανό και η κίνηση διαρκεί περίπου μέχρι τις 11:00 με 12:00 το μεσημέρι. Τα πουλιά ανεμίζουν αναζητώντας τον κατάλληλο χειμερινό βιότοπο, δίνοντάς μας την ευκαιρία να συναντήσουμε και άλλα είδη της οικογένειας, όπως γερακότσιχλες, δεντρότσιχλες και κοκκινότσιχλες.
Τα μπασίματα κορυφώνονται όλο τον Οκτώβριο και εκτείνονται μέχρι το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου. Ο ιδανικός καιρός είναι η ηλιοφάνεια με ασθενές αεράκι. Επειδή τα πουλιά πετούν συνήθως ψηλωμένα, επιλέγουμε κλειστά τσοκ (2 ή 3 άστρα) και φυσίγγια με σκάγια νούμερο 7 και 8, προσαρμόζοντας την επιλογή μας στο ύψος της πτήσης.
Στο κλασικό καθημερινό καρτέρι, οι ιδανικές ώρες είναι το πρωί όταν τα πουλιά αφήνουν την κούρνια τους για να τραφούν στα πεδινά και το απόγευμα όταν επιστρέφουν στα πυκνά για ύπνο. Τοποθεσίες που συνδυάζουν ελαιώνες με γύρω πουρναρωτές πλαγιές είναι ασυναγώνιστες. Το πρωί η τουφεκιά είναι απαιτητική λόγω ταχύτητας και πυκνότητας διελεύσεων, απαιτώντας πιο ανοιχτά τσοκ και ψιλά σκάγια (Νο 8–9–10). Το απόγευμα τα πουλιά επιστρέφουν άλλοτε χαμηλωμένα και άλλοτε ψηλά, με ιδανική επιλογή τα 3 άστρα και σκάγια Νο 7–8–9.
Το περπατητό κυνήγι αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή για όλη τη διάρκεια της ημέρας. Απαιτεί παρέα δύο ή περισσότερων ατόμων που κινούνται συντονισμένα στους τόπους τροφοληψίας. Εδώ επιβάλλεται γρήγορη, μπηχτή τουφεκιά λόγω περιορισμένης ορατότητας στα πουρνάρια, με ανοιχτά τσοκ (4 άστρα ή κύλινδρο) και σκάγια Νο 8–9. Η παρουσία ενός σκύλου επαναφοράς (απόρτ), όπως ένα κόκερ σπάνιελ ή ένα λαμπραντόρ, αποδεικνύεται ανεκτίμητη, εκμηδενίζοντας τις απώλειες τραυματισμένων θηραμάτων στο πυκνό.
🔔 Μείνετε συντονισμένοι για τα μπασίματα, κυνηγετικούς οδηγούς και νέα από τους βιότοπους όλης της χώρας. Ακολουθήστε τη σελίδα μας: Ο Θηρευτής στο Facebook
