Η γοητεία του Γενάρη
Τον συγκεκριμένο μήνα θα τον χαρακτήριζα αυστηρά προσωπική υπόθεση των πραγματικών φασσάδων, διότι το τοπίο αρχίζει να ξεκαθαρίζει, οι ποσότητες των πουλιών περιορισμένες σε περιοχές κατεξοχήν παραδοσιακές σε τροφή, στέγη και ησυχία. Δεν είναι τυχαίο που οι φάσσες επισκέπτονται συγκεκριμένους βιότοπους διότι γνωρίζουν πως ο μήνας αυτός θα έχει κρύο, χιόνι βροχή, πάγο και το σημαντικότερο απότομες εναλλαγές της θερμοκρασίας οι οποίες πολλές φορές θα έχουν μεγάλη διάρκεια στον χρόνο, υποχρεώνοντας τες να είναι καθηλωμένες μέσα στην κούρνια τους.
Επομένως τα πουλιά θα αναζητήσουν περιοχές με έντονο το στοιχείο της πυκνής βλάστησης καλυμμένες με μεγάλα φυλλοβόλα δέντρα, μεγάλες ρεματιές στενές με βάθος που να διαθέτουν και στις δύο πλευρές δέντρα για να μπορούν να αλλάζουν πλευρά , ανάλογα τον αέρα και σε καμία περίπτωση δεν θα προτιμήσουν κάπου στο ενδιάμεσο να υπάρχουν βράχια τα οποία θα επιτρέπουν στον παγωμένο αέρα να περνάει σαν “ξυράφι”. Ρεματιές που στο κάτω μέρος περνάει ποταμός, δημιουργεί ομίχλη και υγρασίες, καταστάσεις απαγορευμένες για διανυκτέρευση.
Η φάσσα να γνωρίζετε αγαπητοί μου αναγνώστες μπορεί να βρέχεται όλη την ημέρα χωρίς να ποτίζει το σώμα της , αλλά από την υγρασία δεν μπορεί να προστατευτεί με φυσική συνέπεια να την περνάει και να παγώνει. Συνοψίζοντας τα παραπάνω , θεωρώ ότι η αναζήτηση της ατσαλόφτερης , περιορίζεται αυστηρά σε περιορισμένες περιοχές, της οποίες ο καλός φασσάς οφείλει να γνωρίζει για να μπορεί να κάνει ποιο εύκολη την αναζήτηση του στο μεγάλο πράσινο.
Πριν αναφερθώ στον τρόπο της αναζήτησης και ποιες είναι οι ιδανικές συνθήκες για καλύτερη παρατήρηση των πουλιών , θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο που θα μας απασχολήσει τον μήνα και αναφέρομαι σε ποια δέντρα προτιμούν οι φάσσες για να εξασφαλίσουν τόσο την τροφή τους όσο και την διανυκτέρευση τους . Αυτόν τον μήνα και περισσότερο μετά το πρώτο δεκαήμερο του Γενάρη , αρχίζει να γίνεται το βελανίδι της αργιάς . Το συγκεκριμένο δέντρο , το αποκαλούν και οι παλαιοί “η ομπρέλα του δάσους”, διότι έχει την δυνατότητα λόγω της κατασκευής του να διώχνει το νερό της βροχής προς τα έξω και όχι να στάζει μέσα και προς τον κορμό του .
Ευδοκιμεί σε ρεματιές , διαθέτει ύψος , μεγάλο και χονδρό κορμό και θα εξηγήσω στην συνέχεια γιατί το αναφέρω, τα φύλλα του είναι στενά και λεπτά δημιουργώντας στην βρόχινη μέρα μικρούς καταρράκτες που πέφτοντας στο έδαφος από ύψος κάνουν μικρές λούμπες με νερό που πολλές φορές το νερό αποθηκεύεται για πολλές μέρες αφού τα πεσμένα φύλλα λειτουργούν ως “ποτήρι”, και το έδαφος δεν μπορεί να απορροφήσει το νερό της βροχής.
Οι φάσσες το γνωρίζουν αυτό και το συγκεκριμένο δέντρο το έχουν πρώτο στις προτιμήσεις τους και εάν φυσικά διαθέτει και βελανίδι , τότε σίγουρα θα το αναζητήσουν . Ο κορμός του, που είναι χοντρός, ίσος και έχει ύψος προσφέρει προστασία από το κουνάβι που έχει την δυνατότητα να σκαρφαλώνει στα δέντρα. Επιστέφοντας στην προηγούμενη παράγραφο , θα εξηγήσουμε ποιες είναι οι καταλληλότερες ημέρες για αναζήτηση των πουλιών. Οι χειμωνιάτικες ημέρες , με βροχή χιόνι , αέρα δεν επιτρέπουν στα πουλιά την πρωινή τους βόλτα , με φυσική συνέπεια να παραμένουν στις κουρνιές τους .
Ο καλός παρατηρητής, θα εκμεταλλευτεί τέτοιες καιρικές συνθήκες για να καταλάβει που βρίσκονται τα πουλιά για να μπορέσει να τα κυνηγήσει .Μια βόλτα σε τέτοια σημεία και με την βοήθεια του θορύβου του όπλου του, εάν δεν υπάρχει άλλος τρόπος να διαβάσει την περιοχή, θα αναγκάσει τα πουλιά να κάνουν μία γρήγορη βόλτα για έλεγχο περιοχής και με σύμμαχο τον καιρό και τον χειμώνα , αυτές θα επιστρέψουν εκεί που βρίσκοντας και πριν για προστασία .
Σε άλλη περίπτωση εάν η επιστροφή τους δεν είναι σύντομη , πρέπει να περιμένει για περίπου μία ώρα συνήθως τόσο κάνουν τα “καλά πουλιά” και εάν επιστρέψουν θα παρατηρήσει τον τρόπο που θα έρθουν , την κατεύθυνση , την συχνότητα και το ακριβές σημείο που θα καθίσουν . Σε διαφορετική περίπτωση που δεν θα επιστρέψουν , τότε η συμπεριφορά τους αυτή υποδηλώνει πουλιά νευρικά και ενοχλημένα τα οποία έχουν φροντίσει να έχουν και άλλο σημείο προστασίας.
Σε αυτήν την περίπτωση το κυνήγι τους θεωρείται δύσκολο, θα προτιμούσα να τα αποφύγω για κυνηγετική ενόχληση και να αναζητήσω κάτι καλύτερο . Η ώρα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο ψάξιμο τους . Μεσημεριανές ώρες συνήθως είναι και η καλύτερες διότι όπου τις βρούμε να κάθονται συνήθως είναι και το σημείο κουρνιάς τους- τροφής , το οποίο καλό θα ήταν να αποφύγουμε να τις ενοχλήσουμε για να μην τις διώξουμε από την περιοχή .
Διαβάζοντας καλά τη περιοχή και βλέποντας την πορεία τους , εύκολα μπορούμε να τοποθετήσουμε κατάλληλο καρτέρι στο οποίο ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ , πρέπει ο αντίλαλος της ντουφεκιάς να είναι αντιθέτως από το σημείο που θα καθίσουν τα πουλιά για κούρνια .
Τις ηλιόλουστες ημέρες, οι φάσσες θα τις εκμεταλλευτούν για βόλτα στο μεγάλο πράσινο, η τροφή τους, δεν τους απασχολεί αφού την έχουν καλά φυλαγμένη στην κούρνια τους (βελανίδι από αργια ) . Το μυαλό τους θα είναι στον ήλιο ως πηγή ενέργειας, το λεγόμενο “ψείρισμα”, σε ξερό δέντρο σε πλαγιά με τρομερή παρατηρητικότητα .
Εδώ θα αποκαλύψω και ένα μυστικό που έχω παρατηρήσει στα τόσα χρόνια που τις παρατηρώ, για να βοηθήσω τους λάτρες του είδους . Φάσσες που μέρες ηλιόλουστες παρατάνε την κούρνια τους – βοσκή τους και απομακρύνονται από αυτήν χωρίς να έχουν οπτική επαφή , τότε έχουμε βρει πουλιά που δεν είναι ενοχλημένα και η επιστροφή τους θα είναι σίγουρη , στρωτή και προβλέψιμη , αφού πρώτα το έμπειρο μάτι έχει φροντίσει να παρατηρήσει τις συμπεριφορές τους.
Συνοψίζοντας τα ως άνω αναγραφόμενα , θέλω για ακόμα μία φορά να επισημάνω την λέξη “ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ” και την σημασία της στην επιτυχής έκβαση μιας κυνηγετικής προσπάθειας. Κινήσεις εντυπωσιασμού , άτσαλες και περιττές ενέργειες καθώς επίσης και επαναλαμβανόμενες ενοχλήσεις στο ίδιο μέρος , θα τις χαρακτήριζα “ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΔΙΧΩΣ ΑΥΡΙΟ” ,γιατί η φάσσα έχει την δυνατότητα να αντιλαμβάνεται τα ερεθίσματα τις φύσης και να διαμορφώνει χαρακτήρα .
Το κυνήγι της τον συγκεκριμένο μήνα , σίγουρα αποτελεί για τον έμπειρο φασσά ιεροτελεστία , διότι θα τις αναζητήσει στο φυσικό της περιβάλλων, αποκαλύπτοντας την κρυψώνα της , στο άπειρο μάτι όμως θα δημιουργήσει αρνητικές εντυπώσεις αφού οι ενέργειες του και η τρόποι προσέγγισης του θα είναι καταδικαστικές στην κυνηγετική προσπάθεια.
Η μαγεία του Φλεβάρη
Ο μήνας Φεβρουάριος θεωρείται κατεξοχήν ποσοτικός , ποιοτικός και παραγωγικός μήνας για το κυνήγι της Φάσσας και θα εξηγήσω στην συνέχεα τους λόγους , που υποστηρίζω αυτόν μου τον ισχυρισμό . Προς το τέλος του Γενάρη και περισσότερο, ανάλογα με τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες , το τελευταίο δεκαήμερο , αρχίζει να απασχολεί τα πουλιά το μεταναστευτικό στοιχείο.
Οι “ατσαλόφτερες” εκμεταλλεύονται τις λίγες , λόγο της βαρυχειμωνιάς και ατμοσφαιρικής αστάθειας ημέρες , με απότομές εναλλαγές του καιρού , αρχίζουν σιγά – σιγά , να πραγματοποιούν μετακίνηση από τις βορειότερες περιοχές στις νοτιότερες. Ειδικότερα τις λεγόμενες αλκυονίδες ημέρες και άλλες παρόμοιες, όπου η ηλιοφάνεια και καθαρή ατμόσφαιρα με βαρομετρικά κατάλληλα , ζεστή και γλυκιά ημέρα , διαύγεια και ελαφρύ βοριαδάκι , οι φάσσες τις εκμεταλλεύονται στο έπακρο , γνωρίζοντας ότι δεν θα έχουν πολλές τέτοιες ευκαιρίες , για μετανάστευση.
Θα παρατηρήσετε μεγάλα κοπάδια , να πετούν ψηλά , από κορφή σε κορφή, να προσεγγίζουν περιοχές μπασιμάτων , να επισκέπτονται έστω και αυθημερόν πλαγιές βουνών με υψόμετρο , που τέτοια εποχή , δεν φιλοξενούν πουλιά ντόπια, για τον πρόσθετο λόγο , ότι το αζιμούθιο και η πορεία τους , είναι σχεδόν ίδια με την εποχή των μπασιμάτων. Η φάσσα είναι πουλί που αποφεύγει να μπαίνει σε περιπέτειες και όπως λέει και μία παροιμία “ο καλός καπετάνιος κινείται εκεί που γνωρίζει , φοβούμενος τις περιπέτειες “.
Αυτή είναι και η μαγεία του Φλεβάρη . Εκεί που τα πουλιά ήταν κρυμμένα και παγιδευμένα , από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες , με απώτερο σκοπό την επιβίωση , αρχίζουν σιγά – σιγά να φαίνονται στο πράσινο , σχηματίζοντας μεγάλα κοπάδια , να παίζουν και να γλύφουν τις πλαγιές , ένα πραγματικό αριστούργημα της φύσης , που ο καθένας ονειρεύεται , φαντάζεται και προσδοκεί , να το θαυμάσει σε μία κυνηγετική έξοδο. Βέβαια τα πουλιά , γνωρίζουν απόλυτα που πρέπει να κινηθούν , γιατί από την εποχή των μπασιμάτων , έχουν φωτογραφίσει στο πέρασμα τους , τα πάντα και ειδικότερα τις περιοχές που διαθέτουν τροφή και στέγη .
“Κινήσεις εντυπωσιασμού , άτσαλες και περιττές ενέργειες καθώς επίσης και επαναλαμβανόμενες ενοχλήσεις στο ίδιο μέρος , θα τις χαρακτήριζα “ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΔΙΧΩΣ ΑΥΡΙΟ”, γιατί η φάσσα έχει την δυνατότητα να αντιλαμβάνεται τα ερεθίσματα τις φύσης και να διαμορφώνει χαρακτήρα”
Επομένως , γνωρίζοντας καλά την περιοχή κυνηγετικής μας ευθύνης, ξέρουμε που θα τις αναζητήσουμε . Αντίθετα , εάν κινούμαστε σε περιοχή που δεν την γνωρίζουμε , θα παρατηρήσουμε τα ντόπια πουλιά , που έχουν επιλέξει να ξεχειμωνιάσουν και εύκολα θα αναζητήσουμε καινούρια , αφού οι ντόπιες λειτουργούν και ως φυσική κράχτες στην περιοχή , προσελκύοντας τις καινούριες.
Η διαφορά των καινούριων πουλιών στην περιοχή , που έχουν λίγες μέρες , εύκολα γνωρίζονται , διότι κινούνται όλες μαζί και προσεγγίζουν την βοσκή – κούρνια , επιφυλακτικά , κάνοντας αρκετές βόλτες πριν ακουμπήσουν στο κλαρί . Ο καλός κυνηγός , που γνωρίζει ότι στην περιοχή του , θα προσελκύσει καινούρια πουλιά , έχει φροντίσει , να μην έχει περιορίσει την ελευθερία των ντόπιων πουλιών , να μην έχει φορέσει “χειροπέδες” στα πουλιά, με αποτέλεσμα να κάθονται κρυμμένες στο πράσινο, αλλά αντίθετα να βγαίνουν έξω, να πιάνουν κλαρί, να κάθονται στον ήλιο και να μαρτυρούν την παρουσία τους ως κυρίαρχα αφεντικά τις περιοχής.
Με αυτόν τον τρόπο , το καινούριο κοπάδι , όταν αντιληφθεί την παρουσία άλλον πουλιών, εύκολα θα προσεγγίσει, θα εμπιστευθεί και θα δημιουργήσει την δική του κοινωνία. Ένα μεγάλο πλεονέκτημα που διαθέτει αυτός ο μήνας είναι και η τροφή των πουλιών που περιορίζεται αυστηρά στο βελάνι της αριάς ,του πουρναριού, με την πρώτη να υπερτερεί του ενδιαφέροντος τους καθώς επίσης και στην αγλατσινιά με τον μικρό μαύρο καρπό της που οι φάσσες των αγαπούν ιδιαιτέρα .
Όταν τα πουλιά παρουσιαστούν στην περιοχή και επιλέξουν βιότοπο που προσφέρει τροφή, στέγη και το σημαντικότερο ζεστασιά την νύχτα, τον προστατεύουν και η παραμονή τους εκεί είναι αναμφισβήτητη. Αφού έχουν κερδίσει την μάχη της επιβίωσης , με πλεονέκτημα στον καιρό και στον χειμώνα που έρχεται , αρχίζουν να σπάνε και να δημιουργούν μικρά κοπάδια σε ζυγούς αριθμούς . Δηλαδή να φτιάχνουν μικρές κοινωνικές ομάδες εντός ευρύτερου συνόλου προστασίας, προϋπάρχοντος, ακόμα και ζεύγη και η συμπεριφορά τους , να είναι σχεδόν πάντα ίδια σε καθημερινή βάση.
Επομένως στην παρατήρηση προβλέψιμη. Το πρωί λίγες – λίγες , να κουρνιάζουν και να κατευθύνονται από το ίδιο μέρος , στο ίδιο σημείο , όπου όλες μαζί να κάνουν συγκέντρωση , ως μέλη κοινωνικής ομάδας . Η δε επιστροφή τους , ξανά λίγες –λίγες σχεδόν όπως και το πρωί , με την μόνη διαφορά ότι δεν κουρνιάζουν όλες μαζί στο ίδιο δέντρο, αλλά σε διαφορετικά σε σχέση εξάρτησης μεταξύ τους , αλλά πάντα στα ίδια σημεία και ο λόγος , έχει αρχίσει η εποχή του ζευγαρώματος .
Έχω παρατηρήσει το ζευγάρι , να προσεγγίζει το δέντρο, το θηλυκό να κάθεται και το αρσενικό να πραγματοποιεί κύκλους γύρο από το δέντρο, να κάθεται , να ξανασηκώνεται και το ίδιο ξανά ερωτοτροπώντας με κινήσεις εντυπωσιασμού με απώτερο σκοπό την προσέλκυση της . Επίσης δεν επιτρέπεται στα υπόλοιπα μέλη του κοπαδιού , η προσέγγιση και η συμμετοχή στην πράξη . Συνέπεια των ανωτέρω , είναι , να γίνονται ευάλωτες και απρόσεκτες στην προσέγγιση μας , σημαντικό πλεονέκτημα μας .
Η δε μετακίνηση τους , το λεγόμενο πέρασμα , μοναδικό. Λίγες – λίγες , φανταστείτε ένα κοπάδι 200-300 πουλιά να πραγματοποιήσει πέρασμα σε μικρά κοπάδια , ακόμα και ζευγάρια , τις ευκαιρίες που θα δώσουν στο κυνηγό για να ασκήσει την αγαπημένη του παραδοσιακή δραστηριότητα προσφέροντας του παράλληλα, μοναδικές στιγμές.
