
Σε μια εκ βαθέων συζήτηση με τον «Θηρευτή», ο δημιουργός της ερασιτεχνικής εκτροφικής προσπάθειας Gordon Setter με την επωνυμία «Apo Lidoriki», Δημήτρης Παπακωνσταντίνου, αναλύει τους λόγους που τον οδήγησαν να αφιερωθεί σε αυτή τη σπουδαία βρετανική φυλή, καταγράφοντας παράλληλα τις μοναδικές εμπειρίες και τα βιώματα τεσσάρων δεκαετιών στα ελληνικά βουνά.
Γεννήθηκε στη Μηλιά Δωρίδας του νομού Φωκίδας το 1956. Από πολύ μικρή ηλικία μυήθηκε στα μυστικά της υπαίθρου και της κυνηγετικής δραστηριότητας. Το 1980, μετά την επιστροφή του από την Αθήνα όπου μεγάλωσε, απέκτησε το πρώτο του κυνηγετικό σκυλί: ένα πανέμορφο Gordon Setter. Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να εισέλθει ενεργά και στο πεδίο της εκτροφής, ιδρύοντας την ερασιτεχνική προσπάθεια με την επωνυμία «Apo Lidoriki».
Η έμφαση και η αφοσίωση που επέδειξε στη διάδοση και τη διατήρηση των κυνηγετικών χαρακτηριστικών των Gordon Setter αποτελούν ξεχωριστό κεφάλαιο για την αναβάθμιση της κυνοφιλίας στον τόπο μας. Άνθρωπος δραστήριος, με έντονο αποτύπωμα στα κοινά —έχοντας διατελέσει στο πρόσφατο παρελθόν Αντιδήμαρχος του Δήμου Δωρίδας με σημαντική συμβολή στην περιοχή—, συνδυάζει την αγάπη για το κυνήγι και την κυνοφιλία με τη συλλογή άγριων μανιταριών και τη μελισσοκομία. Ο Δημήτρης Παπακωνσταντίνου ανοίγει τα χαρτιά του στον «Θηρευτή», μιλώντας για το πάθος μιας ολόκληρης ζωής.

– Πότε ξεκίνησε η υλοποίηση αυτής της ιδέας για την ερασιτεχνική εκτροφή;
Τα Gordon Setter μπήκαν στη ζωή μου στις αρχές της δεκαετίας του 1980.
– Τι σας γοητεύει περισσότερο με την ενασχόληση αυτή;
Ήταν τα πρώτα σκυλιά που χρησιμοποίησα στο κυνήγι, δέθηκα μαζί τους και έτσι συνέχισα αποκλειστικά με αυτά. Η εκτροφή που έκανα ήταν καθαρά ερασιτεχνική, με επίκεντρο τις κυνηγετικές ικανότητες των σκύλων, πάντα στα αυστηρά εργασιακά πλαίσια της φυλής.
– Πώς προέκυψε η επωνυμία «Apo Lidoriki»;
Η επωνυμία της εκτροφής («APO LIDORIKI») προσδιορίζει γεωγραφικά τον τόπο όπου διαμένω και κυνηγώ. Το Λιδωρίκι βρίσκεται στην καρδιά της Στερεάς Ελλάδας, στους πρόποδες της Γκιώνας, πάνω από τη Λίμνη του Μόρνου και σε απόσταση αναπνοής από τα Βαρδούσια.
– Γιατί επιλέξατε τα Gordon Setter;
Επέλεξα τα Gordon Setter πρωτίστως για τις αδιαμφισβήτητες ικανότητές τους στο κυνήγι και ειδικότερα στην μπεκάτσα, αλλά και για τον εξαίρετο χαρακτήρα τους. Δένονται μοναδικά με τον κυναγωγό τους και γενικότερα με όλη την οικογένεια. Είναι ιδανικά σκυλιά για μοναχικούς κυνηγούς, καθώς πρόκειται για ζώα που δεν αλλάζουν εύκολα αφεντικό.

– Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποια τα τυχόν μειονεκτήματα που παρουσιάζει ένα Gordon Setter;
Τα πλεονεκτήματα του Gordon Setter είναι αναρίθμητα. Είναι ένας σκληρός, δυνατός και θαρραλέος σκύλος, απόλυτα πιστός, ο οποίος δεν πτοείται από ακραίες καιρικές συνθήκες (χιόνι, παγετός, νερό) — στοιχεία που τον καθιστούν ιδανικό για το απαιτητικό κυνήγι της μπεκάτσας. Ως μειονέκτημα θα μπορούσε κανείς να καταγράψει τις υψηλές θερμοκρασίες, λόγω του μαύρου χρωματισμού και του πλούσιου τριχώματος. Παρόλα αυτά, κατά καιρούς είχα σκύλους με τεράστιο κυνηγετικό πάθος και πιο ελαφριά κατασκευή, οι οποίοι ανταποκρίνονταν εξαιρετικά ακόμα και στη ζέστη.
– Ποιες είναι οι διαφορές τους σε σχέση με τις υπόλοιπες βρετανικές φυλές;
Στον τρόπο εργασίας, οι διαφορές τους με τα υπόλοιπα βρετανικά σκυλιά φέρμας δεν είναι αγεφύρωτες. Όλα εξαρτώνται από την εκτροφική κατεύθυνση και τις γραμμές αίματος που κουβαλάει κάθε σκύλος. Έχουμε ιστορικά παραδείγματα Gordon Setter που στα τερέν στάθηκαν ισάξια, και πολλές φορές ανώτερα σε απόδοση. Ενδεικτικά αναφέρω τον Black Devil’s Quasimodo ή τον σπουδαίο Islo du Grand Valy, ο οποίος έτρεχε στη Μεγάλη Έρευνα με τον Condado φέρνοντας εντυπωσιακά αποτελέσματα.
– Κυνηγάει με την ίδια αποτελεσματικότητα όλα τα θηράματα;
Τα Gordon Setter αποδίδουν εξαιρετικά σε όλα τα φτερωτά θηράματα (πέρδικα, μπεκάτσα, ορτύκι κ.ά.). Προσωπικά πιστεύω ότι είναι κατεξοχήν χειμωνιάτικα σκυλιά με κορυφαία απόδοση στην μπεκάτσα. Λόγω του μαύρου τριχώματός τους, τους πρώτους θερμούς μήνες ενδέχεται να δυσκολευτούν στην ορεινή πέρδικα.
– Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο κυνηγό ώστε να επιλέξει ένα νεαρό Gordon Setter;
Θα πρότεινα ανεπιφύλακτα σε έναν νέο κυνηγό να εμπιστευτεί ένα Gordon Setter. Θα αποκτήσει έναν σπουδαίο κυνηγό και έναν ακλόνητο σύντροφο για πάρα πολλά χρόνια. Όσο ο σκύλος αυτός μεγαλώνει, τόσο ωριμάζει — σαν ένα παλιό, καλό κρασί, όπως πολύ σωστά συνηθίζουν να λένε οι Γάλλοι κυνόφιλοι.

– Σε ποιες γραμμές γενεαλογίας στηρίξατε την εκτροφική σας πορεία;
Στηρίζω σταθερά την εκτροφή μου σε καθαρές γραμμές εργασίας, με επίκεντρο το πρόθεμα Grand Valy και επιλεγμένους σκύλους από Buisson au Cerf και Jonquilles, επιλέγοντας γαλλικές και νορβηγικές εκτροφές. Δίνω προτεραιότητα στις γραμμές αίματος των Grand Valy του αείμνηστου Alain Dampmart, ο οποίος τροφοδότησε τα ευρωπαϊκά τερέν με κορυφαίους σκύλους όπως ο Islo, η Star, ο Nerak, ο Crumble, ο Heh και πολλοί άλλοι. Οι γραμμές αυτές οδηγούν στα ιστορικά Gordon Setter Laure de Brana, απογόνους των μεγάλων θεμελιωτών της φυλής στην Αγγλία, Crafnant και Joker of Cromlix.
– Σε ποιους συγκεκριμένους τομείς έχετε εστιάσει για την εξέλιξη της εκτροφής σας;
Δίνω πρωταρχικό βάρος στις κυνηγετικές ικανότητες και στον ακέραιο χαρακτήρα. Όσον αφορά την εκπαίδευση, το Gordon είναι εύκολο στην εκμάθηση, με έναν βασικό απαράβατο κανόνα: ποτέ άσκηση βίας, καθώς διαθέτει ιδιαίτερα ευαίσθητο και περήφανο ψυχισμό.
– Πολλοί κυνηγοί υποστηρίζουν ότι σημασία έχει αποκλειστικά η εργασία και η απόδοση στο βουνό και λιγότερο η μορφολογία. Ποια είναι η δική σας θέση;
Η μορφολογία παίζει αναμφίβολα σπουδαίο ρόλο. Ωστόσο, αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα σε έναν σκύλο μορφολογικά άψογο αλλά μέτριο κυνηγετικά, και σε έναν σκύλο μέτριο μορφολογικά αλλά εξαιρετικό κυνηγό, θα επέλεγα χωρίς δεύτερη σκέψη τον δεύτερο. Το Gordon Setter δημιουργήθηκε από τον Δούκα του Gordon για έναν και μόνο σκοπό: να είναι κυνηγός. Αυτό είναι το πρώτο και αδιαπραγμάτευτο κριτήριο. Προσωπικά δεν με ενοχλεί καθόλου εάν ένα Gordon φέρει λευκό σημάδι στο στήθος, εφόσον αποδεικνύεται μεγάλος κυνηγός. Εξάλλου, το λευκό χρώμα προϋπήρχε ιστορικά στη φυλή.
– Θεωρείτε αναγκαίο να απευθύνεται κανείς σε αναγνωρισμένα εκτροφεία για την απόκτηση κουταβιού;
Θεωρώ επιβεβλημένο να απευθυνόμαστε σε οργανωμένα και αναγνωρισμένα εκτροφεία, όπου υπάρχει συστηματική δουλειά δεκαετιών και βαθιά παράδοση στην εργασία, όπως είναι οι γαλλικές, οι νορβηγικές και ορισμένες γερμανικές γραμμές.
– Πώς αποτιμάτε το επίπεδο της ελληνικής κυνοφιλίας σήμερα;
Το επίπεδο σήμερα είναι σαφώς πιο αναβαθμισμένο σε σύγκριση με το παρελθόν. Είναι γεγονός ότι τη μερίδα του λέοντος καταλαμβάνουν οι εμπορικές φυλές. Παρ’ όλα αυτά, είναι άκρως ελπιδοφόρο ότι γίνονται σοβαρές προσπάθειες από μερακλήδες εκτροφείς και σε φυλές μη εμπορικές, κρατώντας ψηλά τον πήχη.
– Κλείνοντας, ποιο είναι το αγαπημένο σας θήραμα;
Το αγαπημένο μου θήραμα είναι αναμφισβήτητα η «βασίλισσα» μπεκάτσα. Το κυνήγι της με Gordon Setter στα πανέμορφα δάση και τα βουνά μας δεν είναι απλώς κυνήγι — είναι ανυπέρβλητη εμπειρία και απόλαυση ζωής!





