Σε πολλές περιπτώσεις έχουν δημιουργηθεί προβλήματα μεταξύ εκπαιδευτών ή ιδιοκτητών κυνηγετικών σκύλων, όταν τα ζώα αλλάζουν χέρια (από έναν ιδιοκτήτη σε άλλον) ή από εκπαιδευτή που παραδίδει τον εκπαιδευόμενο (ξεκινημένο) σκύλο ή τον εκγυμνασμένο (τελειοποιημένο) στον ιδιοκτήτη του.
Η κατάσταση δεν είναι άσπρο μαύρο, γιατί τα ζώα είναι ζώα και επομένως υπόκειται τους νόμους της φύσης, δεν είναι μοτοσικλέτες ώστε να πας στον αντιπρόσωπο της τάδε μάρκας να διαλέξεις, να πληρώσεις, να καβαλήσεις 5.000 στροφές να πάρεις 170.000 χλμ. βρέξει χιονίσει. Εδώ υπάρχουν δεκάδες παράμετροι (μετρήσιμα μεγέθη) τα οποία υπεισέρχονται στο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Υπάρχουν εκπαιδευτές ευσυνείδητοι οι οποίοι κάνουν τη δουλειά τους με άριστο τρόπο και πολλές φορές βρίσκουν τον μπελά τους διότι όταν τα ζώα φύγουν από τα χέρια τους είναι άριστοι κυνηγοί και όταν περάσουν στα χέρια των ιδιοκτητών τους πέφτουν στο μηδέν.
Το μεγάλο ελάττωμα των νέων ιδιοκτητών είναι ότι τα ξέρουν όλα και ενώ το καινούργιο τους σκυλί έχει διαφορετικό μάνιουαλ από το δικό τους αυτοί βγάζουν το νέο σκύλο στο βουνό και κάνουν ακριβώς ότι έκαναν πριν, με αποτέλεσμα ο σκύλος να μπαίνει σε έναν (κυκεώνα) παραγγελμάτων που καμία σχέση δεν είχαν με τα παραγγέλματα του επαγγελματία και στο βουνό να γίνεται ένα αλαλούμ. Ο νέος ιδιοκτήτης κατηγορεί τον εκπαιδευτή ή τον προηγούμενο ιδιοκτήτη πως τον εξαπάτησε με ότι αυτό συνεπάγεται.
Γνωστή είναι η ρήση ενός πολύ γνωστού εκπαιδευτή, ο οποίος μετά από πολλές αλλαγές ζώων σαν ανίκανα κυνηγετικά να πει στον πελάτη του το αμίμητο(νοσείτε κύριε και μαζί σας νοσούν και οι σκύλοι). Το γνωστό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ο εκπαιδευτής ή ο παλαιός ιδιοκτήτης να κάνουν μια άτυπη συμφωνία πως μαζί με τον σκύλο θα εκπαιδευτεί και ο νέος ιδιοκτήτης, ώστε η συμφωνία κυρίων (σκύλου και ιδιοκτήτη) δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας. Μεταξύ τους θα συνεχίσει να υπάρχει και με τη διάδοχη κατάσταση.
Είναι πολύ βασικό ο σκύλος να αισθάνεται ήρεμος και ασφαλής κατά τη διάρκεια της εργασίας του. Να ξέρει πως θα ακούσει τα ίδια παραγγέλματα στον ίδιο χρόνο, με την ίδια ένταση και η καθοδήγησή του να γίνεται με σύνεση και γνώση. Ένα σφύριγμα άκαιρο (ετεροχρονισμένο) με ηπιότερη ένταση ή το αντίθετο, στη λάθος κατεύθυνση, κάνει το ζώο να αισθάνεται ανασφαλής και να περιορίσει την ένταση και το εύρος της έρευνάς του.
Ο σκύλος πρέπει να βρίσκει τον κυναγωγό στην ακριβή πορεία που ξέρει, ειδάλλως θα αρχίσει να έχει ανασφάλειες. Πρέπει λοιπόν όταν αλλάζουμε πορεία να το γνωστοποιούμε στο ζώο, ώστε κι αυτό να ξέρει ποια πορεία να ακολουθήσει και σε ποιο σημείο να προσαρμόσει την έρευνα του, εκεί όπου χαράζει ο έχων το γενικό πρόσταγμα και όχι στη πορεία που παρασύρεται ο σκύλος (δρυμούς με έντονη κυκλοφορία, γκρέμια, ποτάμια κλπ.).
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κλασσική κίνηση που κάνουν όλοι οι άνθρωποι όταν συμφωνούν με κάποιον άλλο. Αντί να πουν ναι, κάνουν νεύμα, δείχνοντας πως συγκατανεύονται θετικά. Αυτό το κάνουν όλοι οι λαοί εκτός από τους Βούλγαρους οι οποίοι όταν συγκατανεύονται(θετικώς) κινούν το κεφάλι τους προς τα πάνω (αρνητικά δηλαδή). Άντε να μιλάς λοιπόν με έναν Βούλγαρο που δε γνωρίζει αυτή του την ιδιαιτερότητα στη γλώσσα του σώματος και να κάνει το κεφάλι του κάτω κι εσύ να νομίζεις πως λέει ναι ενώ λέει όχι.
Περί αυτού πρόκειται και η κατάσταση, περιπλέκεται έτσι περισσότερο αν το ζώο είναι συνεσταλμένο (μαζεμένο), εκεί όλα γκρεμίζονται και το κυνήγι μετατρέπεται σε τραγωδία.
Τραγικά αποτελέσματα έχουμε επίσης όταν βγάζουμε το νέο μας σκύλο που ξέρει να κυνηγάει αλλιώς, με τα δικά μας παλαιά σκυλιά την ίδια ώρα (ταυτόχρονα), πάλι η επαφή χάνεται, πάλι κυριαρχεί φόβος, τα χρήματα που ξοδέψαμε για το νέο μας σκυλί δεν αποδίδουν να αναμενόμενα αποτελέσματα. Όλα τα ζώα πρέπει να λειτουργούν με το ίδιο μάνιουαλ. Όλα μας τα ζώα πρέπει να είναι απολύτως συνεργάσιμα.
Ο σκύλος καταλαβαίνει με μεγάλη ευκολία με τι κυναγωγό έχει να κάνει, αν τον βρει μπόσικο τότε θα κάνει το νέο ιδιοκτήτη να ταλαιπωρηθεί πολύ έντονα. Τα σκληρά σκυλιά θέλουν στιβαρό χέρι και ο εκπαιδευτής ή ο προηγούμενος ιδιοκτήτης να ενημερώνουν το νέο, ώστε να αποφασίσει ο ίδιος εάν θέλει έναν τέτοιο σκύλο στο κουμάσι του, διότι ως γνωστόν οι υψηλές απαιτήσεις προϋποθέτουν και ανάλογες ικανότητες. Δεν είναι όλοι κατάλληλοι για δυνατά σκυλιά. Ο μεγάλος σκύλος, όσο κι αν μας αρέσει να έχουμε έναν τέτοιο σκύλο στο κουμάσι μας, δεν πρόκειται ποτέ να γίνει σκυλάκι υπάκουο πειθήνιο όργανο των ορέξεών μας. Πάντα θα ψάχνει τη στιγμή που θα μας βρει χαλαρούς για να ξεφύγει από τον απόλυτο έλεγχό μας.
Άρα για να είμαστε όλοι ικανοποιημένοι χρειάζεται αυτογνωσία ως κυνηγοί, ενημέρωση και προσαρμογή στα νέα εκπαιδευτικά δεδομένα, συνεργασία και αποδοχή της προσωπικότητας του σκύλου, προπαντός σθεναρή διαχείριση και δουλειά.
Όλα μας τα ζώα πρέπει να αλληλοσυμπληρώνονται και να μην υπάρχει ζήλεια μεταξύ τους. Η ιδανική καθοδήγηση επιτυγχάνεται με διαφορετικές σφυρίχτρες για τον κάθε σκύλο ξεχωριστά.
Μεγάλη προσοχή στην ένταση, δεν πρέπει ο θυμός ή η ανασφάλεια μας να μπουκώνει τη σφυρίχτρα, γιατί αυτή η ψυχική μας κατάσταση μεταφέρεται στον σκύλο με ολέθρια αποτελέσματα.
